Vervolg op intro Behandelplan...

In het eerste jaar van het Behandel Plan werden alle behandelingskosten, in alle drie de landen, gedekt door het Aids Fonds Behandel Plan. Dus niet alleen de aidsremmers, maar ook alle andere zaken die bij behandeling horen. Nadat de overheid in de drie landen aangaf de vergoeding van de medicijnen over te willen nemen, werd dit gedeelte van het Behandel Plan overgeheveld naar overheidsprogramma’s. Dat gebeurde niet overal tegelijk.

In Zambia werd het geld van het Aids Fonds na de overheveling
gebruikt voor onder meer hiv-tests en behandeling van andere
infecties die weer worden veroorzaakt door de hiv-infectie. Want
daar betaalde de overheid niet voor; alleen voor de aidsremmers.

In Burkina Faso werden in 2006 en 2007 alle behandelkosten
nog betaald door het Aids Fonds Behandel Plan. Na lange onderhandelingen nam ook daar uiteindelijk de overheid de vergoeding voor aidsremmers over en kon onze bijdrage daarna worden ingezet voor aanvullende zaken die bij behandeling horen.

Alleen in Kenia is het nog niet gelukt om alle mensen in een overheidsprogramma te krijgen, dus daar wordt het donateursgeld nog grotendeels ingezet voor de volledige behandeling van mensen.

Veel mensen, die wel in aanmerking komen voor de behandelprogramma’s van de overheid, zijn moeilijk te bereiken. Soms komt dat door discriminatie. Mensen met hiv/aids worden bijvoorbeeld gestigmatiseerd, ontslagen of zelfs verstoten uit hun sociale omgeving. Dat kan er toe leiden dat mensen zich niet durven te laten testen en dus niet behandeld kunnen worden. Maar het kan ook zijn dat mensen in gebieden wonen, die ver weg van de bewoonde wereld liggen. Voor hen is het al gauw te duur of te ingewikkeld om geregeld een kliniek te bezoeken.

Het Aids Fonds Behandelplan is zich geleidelijk gaan richten op het mogelijk maken van behandeling door bovengenoemde zaken aan te pakken. Want voor het Aids Fonds blijft het onacceptabel dat niet iedereen die hiv heeft, behandeld kan worden volgens de internationale standaarden.